مناسبت هاپیشنهاد روز
دکلمه صابر خراسانی برای شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
•°﴾﷽﴿°•
میگویند زمانی که دلِ هنرمند آتش بگیرد، جهان را به آتش میکشد؛ و تمامی هنرمندانِ آیین دینی، به این مفتخرند که از هنر خویش، در راه تبیین زندگانی مبارک ائمه علیهم السلام استفاده میکنند. اما تمامی آنها یک وجه مشترک دارند. غمی که در آثار آنان دیده میشود، نمایانگر سختیهاییست که این خانواده به جان خریدهاند برای هدایت انسانها؛ انسانهایی که خودشان با جهالتشان این سختیها را برای این خانواده عزیز رقم زده اند.در این ویدئوی کوتاه، شعری خوانده میشود که این آتشِ قلبیِ هنرمند که شاعر باشد را به نمایش میگذارد. شاعر تلاش کرده است غمِ آتشِ چادرِ مادر را با آتشِ غمِ دلِ خویش به نمایش بگذارد. جناب آقای صابر خراسانی در این کلیپ، این شعر را میخوانند و به مخاطب ارائه میدهد.
کپشنهای آماده قابل استفاده:
۱. ادبی:
از کوچه شد شروع روزهای بیتابی مجتبی…
از کوچه شروع شد مادر بودنِ زینب برای برادران…
از کوچه شروع شد مظلومیتِ حسین…
از کوچه شروع شد تنهایی حیدر…
۲. عامیانه:
همیشه برام سواله
اون شعرایی که برای مصیبتها شعر سرودهن،
چه آتشی به جونشون بوده که قلم،
شده رسولِ نزولِش به آغوشِ کاغذ
۴. شعر:
مادرم خورد زمین و جگرم تیر کشید
از غم بال و پرش بال و پرم تیر کشید
چند گامی به عقب آمد و افتاد و شکست
تا سرش خورد به دیوار سرم تیر کشید
چشم او رفت سیاهی و حرم را گم کرد
در پیِ چشم ترش چشم ترم تیر کشید
دست بر شانه ام انداخت و دیدم مادر
کمرش خم شده من هم کمرم تیر کشید
بعد هر ضربه که آن روز به مادر میخورد
رشته های رگ قلب پدرم تیر کشید
مادرم گفت که از حادثه کوچه به بعد
بند بند بدنم گل پسرم تیر کشید
_محمد کیخسروی
