امام علی علیه السلامحدیث
حدیثی از امیرالمومنین علی علیهالسلام پیرامون وضو گرفتن
•°﴾﷽﴿°•
این حدیث، یکی از دهها حدیثیست که منباب کیفیت وضو گرفتن از ائمه اطهار علیهم السلام نقل شده است.
وضو، یکی از پایهترین اعمال دین اسلام است که در هر دو مذهب شیعه و سنی به آن اهمیت فراوانی داده شده است.امیرالمومنین علی علیهالسلام در این حدیث، بر درست بودن نحوه وضو گرفتن تاکید دارند.
یکی از مقدمات نماز خواندن، وضو گرفتن است. و در این حدیث میخوانیم “خوب وضو بگیرید” این بدین معناست که نه تنها شخص باید برای فراهم آوردن شرایط خوب برای ادای فریضهی دینی خود بکوشد، بلکه باید تمامی کارهایش را با حضور قلب و به نحو احسنت انجام دهد.
کارهایی که شاید بالاجبار و یا بدون رغبت انجام میشوند، اصلا قابل مقایسه با فعالیتهایی نیستند که از علاقه و ذوق انسان نشأت میگیرند و طبیعتا، تاثیر متفاوتی نیز بر انسان خواهند داشت
️
️درنتیجه، اهمیت دادن به تک تک فعالیتها و اتفاقات زندگی، میتواند نتیجه خوب و چشمگیری را به انجام دهندهی کار ارائه دهد.
کپشنهای آماده قابل استفاده:
۱. ادبی:
وضو یعنی دست شستن از گناهان️
️یعنی شستن صورت و طهارت آن از آلودگیهای روزمرگی
وضو یعنی مسح سر و پناه بردن به خدا از هر فکر و ظن بد؛
یعنی تربیت پاها و دوری آنها از رفتن به منطقه دور از خداوند متعال.
وضو یعنی تربیت برای رسیدن به خدا
۲. متن انگلیسی کپشن شماره ۱:
By performing wudu,
you wash your hands of sins and cleanse your face from the pollution of daily life️
️When you wipe your head, you purify your mind from harmful thoughts and imaginations
Finally, you prevent your feet from walking toward inappropriate places
Actually, it’s not just a ritual — wudu teaches you how to draw closer to Allah.
۳. عامیانه:
اگه بخوام وضو رو توی چندتا کلمه توصیف کنم، میتونم بگم: پاکیزگی، خُنکی، آرامش، نفس عمیق
فکر کن جسم و روحت رو روزانه ۳ بار و یا حتی بیشتر، مهمانِ مایهی حیات کنی!
اون کارشو خوب بلده! قلموی زندگیش رو برمیداره و روی جسم و روحِ خسته از روزمرگیِ تو میکشه. همینقدر آرام، همینقدر آرامش بخش
۴. شعر:
در وضو هر عضو را وردی جدا/آمدست اندر خبر بهر دعا
چونک استنشاق بینی میکنی/بوی جنت خواه از رب غنی
تا ترا آن بو کشد سوی جنان/بوی گل باشد دلیل گلبنان
چونک استنجا کنی ورد و سخن/این بود یا رب تو زینم پاک کن
دست من اینجا رسید این را بشست/دستم اندر شستن جانست سست
ای ز تو کس گشته جان ناکسان/دست فضل تست در جانها رسان
حد من این بود کردم من لئیم/زان سوی حد را نقی کن ای کریم
از حدث شستم خدایا پوست را/از حوادث تو بشو این دوست را
مولانا دفتر چهارم، بخش ۸۴
